لزوم تقویت ملاحظات HSE در برنامههای ایمنسازی و سلامت نوزادان در ایران
کارشناسان حوزه بهداشت، ایمنی و محیطزیست (HSE) تأکید میکنند که اجرای برنامههای سلامت عمومی، بهویژه در حوزه واکسیناسیون نوزادان، باید همواره منطبق با اصول علمی، اخلاقی و الزامات ایمنی باشد. تجربههای بینالمللی نشان میدهد که هرگونه تصمیمگیری در زمینه سلامت نوزادان، بدون اتکا به شواهد علمی معتبر و ارزیابی دقیق ریسک، میتواند پیامدهای جبرانناپذیری برای سلامت فرد و جامعه به همراه داشته باشد.
در ایران، با توجه به زیرساختهای گسترده نظام بهداشت و درمان و پوشش بالای واکسیناسیون، رعایت اصول HSE در تمامی مراحل—from طراحی سیاستها تا اجرا و پایش—اهمیتی دوچندان دارد. متخصصان HSE بر این باورند که پیشگیری، اصل بنیادین سلامت و ایمنی است و هیچ محدودیت اجرایی یا منابعی نباید بهانهای برای کاهش سطح حفاظت از گروههای آسیبپذیر، بهویژه نوزادان، باشد.
از منظر HSE، حذف یا تعویق مداخلات اثباتشده سلامت، با اصول مدیریت ریسک، اخلاق حرفهای و مسئولیت اجتماعی در تضاد است. ارزیابی خطر (Risk Assessment) بهروشنی نشان میدهد که عدم ارائه خدمات پیشگیرانه مؤثر، میتواند منجر به افزایش بار بیماری، هزینههای درمانی بلندمدت و آسیبهای اجتماعی شود.
کارشناسان همچنین بر ضرورت پایش مستمر، گزارشدهی شفاف، آموزش نیروی انسانی و استفاده از دادههای سلامت برای بهبود مستمر برنامهها تأکید دارند. تقویت زنجیره تأمین، آموزش کارکنان بهداشتی، و نظارت دقیق بر اجرای پروتکلها، از ارکان اصلی HSE در حوزه سلامت عمومی محسوب میشود.
در نهایت، رویکرد HSE ایجاب میکند که سیاستگذاران، پژوهشگران و مجریان نظام سلامت در ایران، با درسآموزی از تجربیات جهانی، اطمینان حاصل کنند که تمامی برنامههای سلامت—بهویژه برنامههای مرتبط با مادران و نوزادان—بر پایه شواهد علمی، اصول اخلاقی و بالاترین استانداردهای ایمنی اجرا میشوند؛ رویکردی که ضامن سلامت نسل آینده و پایداری نظام سلامت کشور خواهد بود.
ترجمه از:دیباگستران صنعت منبع:who
