۱۱ کشور پیشتاز جهان در عبور ایمن از سوخت‌های فسیلی؛ مسیر تازه توسعه پایدار

در حالی که پیامدهای زیست‌محیطی سوخت‌های فسیلی به یکی از مهم‌ترین چالش‌های جهانی در حوزه بهداشت، ایمنی و محیط زیست (HSE) تبدیل شده است، برخی کشورها با اتخاذ سیاست‌های هوشمندانه و سرمایه‌گذاری‌های هدفمند، گام‌های مؤثری در مسیر کاهش وابستگی به نفت، گاز و زغال‌سنگ برداشته‌اند. این کشورها با تمرکز بر انرژی‌های تجدیدپذیر، نه‌تنها انتشار گازهای گلخانه‌ای را کاهش داده‌اند، بلکه سطح ایمنی، سلامت عمومی و تاب‌آوری محیط زیست خود را نیز ارتقا داده‌اند.

پیشگامان جهانی در گذار از سوخت‌های فسیلی

بر اساس گزارش‌های بین‌المللی مرتبط با توسعه پایدار و الزامات HSE، ۱۱ کشور زیر به‌عنوان پیشروترین بازیگران در عبور تدریجی و ایمن از سوخت‌های فسیلی شناخته می‌شوند:

1. نروژ – پیشتاز در استفاده از انرژی برق‌آبی و گذار گسترده به خودروهای برقی با هدف کاهش آلودگی هوا و ریسک‌های زیست‌محیطی.
2. سوئد – حرکت سریع به سمت اقتصاد کم‌کربن با تمرکز بر انرژی بادی و زیست‌توده.
3. دانمارک – الگوی موفق توسعه انرژی بادی دریایی و کاهش خطرات ناشی از سوخت‌های فسیلی.
4. فنلاند – سرمایه‌گذاری مستمر در انرژی‌های تجدیدپذیر و حذف تدریجی زغال‌سنگ.
5. آلمان – اجرای برنامه «گذار انرژی» (Energiewende) با تمرکز بر ایمنی انرژی و حفاظت محیط زیست.
6. ایسلند – اتکای گسترده به انرژی زمین‌گرمایی و برق‌آبی با کمترین ردپای کربن.
7. هلند – توسعه سیاست‌های اقلیمی مبتنی بر HSE و برنامه‌ریزی برای توقف استخراج گاز.
8. اسپانیا – افزایش ظرفیت انرژی خورشیدی و بادی در راستای کاهش آلاینده‌ها.
9. پرتغال – ثبت رکوردهای تولید برق صددرصد تجدیدپذیر در بازه‌های زمانی مشخص.
10. نیوزیلند – تلفیق سیاست‌های محیط زیستی با ایمنی اجتماعی و اقتصادی.
11. کاستاریکا – نمونه موفق کشورهای در حال توسعه در تأمین عمده برق از منابع پاک.

اهمیت این گذار از منظر HSE

عبور از سوخت‌های فسیلی صرفاً یک اقدام زیست‌محیطی نیست، بلکه یک راهبرد کلان در حوزه HSE محسوب می‌شود. کاهش آلودگی هوا، پیشگیری از حوادث صنعتی، ارتقای سلامت عمومی، کاهش بیماری‌های تنفسی و افزایش ایمنی انرژی از مهم‌ترین دستاوردهای این رویکرد هستند.

جمع‌بندی

تجربه این ۱۱ کشور نشان می‌دهد که گذار ایمن، برنامه‌ریزی‌شده و مبتنی بر اصول HSE از سوخت‌های فسیلی امکان‌پذیر است. این مسیر می‌تواند الگویی عملی برای سایر کشورها، به‌ویژه کشورهای متکی بر انرژی‌های سنتی، در جهت دستیابی به توسعه پایدار و حفظ سلامت انسان و محیط زیست باشد.

نویسنده: دیباگستران صنعت