اقدام نظارتی بر روی یک آفتکش بسیار سمی، جان هزاران نفر را نجات داده و از سلامت مغز در سراسر جهان محافظت خواهد کرد.
در سطح جهانی تخمین زده میشود که از هر 5 خودکشی، 1 مورد به دلیل مصرف آفتکشهای بسیار سمی است. بسیاری از این مرگها به راحتی قابل پیشگیری هستند و در جوامع روستایی در سراسر آفریقا، آسیا، شرق مدیترانه، آمریکای لاتین و کارائیب و جزایر اقیانوس آرام رخ میدهند. قرار گرفتن طولانی مدت در معرض آفتکشهای سمی همچنین با سلامت مغز و خطرات عصبی در بین کارگران کشاورزی و اختلالات عصبی-رشدی در بین کودکان مرتبط بوده است. در سپتامبر 2026، بنگلادش و هند ممنوعیتهای ملی را برای پاراکوات اعلام کردند، که به دلیل سمیت شدید و ارتباط آن با خودکشی، بیماری پارکینسون و خطر برای ایمنی شغلی کشاورزان، به عنوان یکی از خطرناکترین مواد شیمیایی کشاورزی در نظر گرفته میشود. با این تصمیم تاریخی در حوزه بهداشت عمومی، بنگلادش و هند به بیش از 70 کشوری میپیوندند که پاراکوات را ممنوع کردهاند.
افکار و رفتارهای خودکشی میتوانند تکانشی باشند و اغلب در لحظات پریشانی حاد رخ میدهند. در این لحظات بحرانی، دسترسی آسان به یک وسیله بسیار کشنده مانند پاراکوات میتواند تفاوت بین مرگ و زندگی را رقم بزند. محدود کردن دسترسی به وسایل کشنده خودکشی بسیار مؤثر است زیرا زمان حیاتی را برای گذر افکار خودکشی و فرصت مداخله فراهم میکند و از اقدامات بالقوه کشنده متعدد جلوگیری میکند. شواهد تعدادی از کشورها از جمله جمهوری کره، مالزی و سریلانکا نشان میدهد که ممنوعیتهای ملی پاراکوات و سایر آفتکشهای بسیار سمی منجر به کاهش قابل توجه خودکشیهای مرتبط با آفتکشها و میزان کلی خودکشی شده است، بدون اینکه به بهرهوری کشاورزی آسیبی برساند.
بر اساس شواهد بینالمللی، پیشبینی میشود اقدامات نظارتی ملی در مورد پاراکوات در بنگلادش و هند، جان هزاران نفر را نجات داده و از سلامت مغز محافظت کند. این اقدامات مهم، حاصل سالها کار خستگیناپذیر در سراسر دولت، جامعه مدنی، دانشگاهها، جامعه و بخش بهداشت، از جمله سازمان بهداشت جهانی، است.
منبع: سازمان بهداشت جهانی( WHO )
تاریخ انتشار: 1405/08/24

